Weer thuis, thuis in een andere wereld.

Op woensdagmiddag zat ik met Dancing Queen boven op onze kamer in het Centre. Ik stopte de laatste dingen in mijn rugzak, zij was de ramen op de eerste etage aan het schoonmaken.

Een paar uur later verdwijn ik met een heleboel andere mensen in zo’n grote vogel die mij naar M√ľnchen vliegt. Daar ligt een flinke laag sneeuw. Op donderdagmorgen loop ik een beetje verdwaasd op mijn slippers in een dun fleece-jack door een sneeuwstorm over het vliegveld, om naar Amsterdam gevlogen te worden. Ik voel de warme armpjes van Dancing Queen nog om mijn nek in die koude sneeuwstorm, wat doe ik hier?

Nog steeds op slippers, in mijn fleece-jack haal ik mijn bagage van de band. Alles op de trolly, ik loop naar de aankomsthal, de deuren gaan open en recht voor mij staan Martijn, Nienke en Herman te zwaaien. Ik voel me warm worden met hun armen om mij heen. Wat heerlijk dat zij er altijd weer zijn.

Ik was er op voorbereid. De eerste dagen thuis zijn altijd moeilijk. Aan de mensen ligt het niet, in tegendeel. Er stond een vaas bloemen op tafel, de verwarming was aan, Tina had heerlijk voor me gekookt, met Anna naar de Mattheus Passion, er lagen lieve ‘welkom thuiskaartjes’ en toch………Ik was dit keer erg moe en in Toti had ik al met mezelf afgesproken dat ik in Eindhoven een weekje zou onderduiken en dat heb ik gedaan.

Sinds maandag 8 april doe ik weer mee met het leven in mijn wereld hier. De repetities voor de concerten in Frankrijk zijn weer begonnen, de Daylightsingers hadden een mooi Ghanees lied ingestudeerd voor mij, de dames van de lunchconcerten waren erg blij mij weer te zien, met Nelly ben ik weer naar Heeze gelopen en inmiddels kijk ik niet meer achterom tijdens mijn ochtendwandeling. Door muziek, zingen en wandelen en de foto’s op de site te zetten heb ik mijn hoofd een beetje leger kunnen maken en begint de rust weer te keren.De eerste afspraken staan weer in mijn agenda, ik hoop snel weer te kunnen sporten om conditie op te doen voor de fietstocht naar Frankrijk.

Maar voor Bobbi Bear wil ik ook in mijn wereldje hier ruimte en tijd vrijmaken, de plannetjes uitwerken die ik Toti heb gemaakt, af en toe skypen met Jackie, met Geartsje verdere plannen maken voor de EduToys, etc.

De chaos in mijn hoofd is aan het verdwijnen, er begint weer iets van structuur te ontstaan. Gelukkig schijnt de zon ook weer in Nederland en staat mijn magnolia bijna in bloei.

Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor de goede gaven, de lieve mailtjes, de skype-momenten, kortom voor jullie steun aan mij en de kids van Bobbi Bear.

Ik heb nog heel wat plannen en ik zal zeker weer van mij laten horen. Ik wens jullie allemaal een mooi voorjaar en een hele mooie zomer.

Warme groet

Hans